معاویه همان کسی بود که برادر عایشه, محمد بن ابی بکر,

 را کشت و به بدترین صورت او را مثله و بدنش را پاره پاره کرد.

ولی با این هم منافع دنیوی مشترک, دشمنان را گردهم می آورد.

و اضداد را با هم متحد می سازد. و به همین دلیل, معاویه خود

 را به او نزدیک ساخت. و او نیز به معاویه نزدیک شد.

 و پیوسته معاویه برای او هدایا و بخششهایی می فرستاد و پولهای فراوانی به او می داد               

تاریخ نویسان می گویند: هنگامی که معاویه به مدینه آمد,

 نزد عایشه رفت تا با او دیداری داشته باشد. چون نشست,

عایشه به او گفت: ای معاویه! از کجا اطمینان یافتی که من

کسی را در خانه پنهان نکرده ام تا تو را به انتقام خون برادرم 

محمد ابن ای بکر را بکشد                                                 

معاویه گفت: من به خانه ای آمده ام که مردم به آن پناه می آورند

 و جای امنی است.

عایشه گفت: از خدا نترسیدی که حجر بن عدی و یارانش را کشتی؟

گفت: کسی آنها را کشت که به زیان آنها گواهی داد.

 (تاریخ ابن کثیر 8/55 – ابن عبدالبر در الاستیعاب 1/331)

ابونعیم اصفهانی نویسنده مشهور حلیة الاولیاء ج2ص48 از

عبدالرحمن بن قاسم نقل می کند که یکبار معاویه هدایایی

 مختلف برای عایشه فرستاد که در جمله آن ها لباس و پول

و اشیاء قیمتی قرار داشت.

و نیز گفته اند که معاویه, هدایا و لباسها و چیزهایی برای او

 می فرستاد که در صندوق خویش می نهاد. و تنها یک بار برای ا

و یکصد هزار فرستاد.

 (تاریخ ابن کثیر 8/136-137 – مستدرک حاکم 4/13 – حلیة الاولیاء 2/47 – سیر اعلام النبلاء 2/131)

یکبار دیگر نیز هنگامی که او در مکه بود. گردنبندی برای

 او فرستاد که یکصدهزار ارزش داشت.

و همچنین معاویه همه قرضهای عایشه را که هجده هزار دینار بود,

 پرداخت و همه چیزهایی را که به مردم می بخشید, برایش

 تامین کرد.

 (تاریخ ابن کثیر 8/136 – سیراعلام 2/131 بدهکاری را تا دوازده هزار درهم برآورد کرده است)