هنگامی که آیه : "از همسران خویش هر کدام را که می خواهی

 از خود دور کن, و هر کدام را که خواهی بپذیر و نگه دار,

و بر تو گناهی نیست تا از آنها که بر کنارشان داشته ای,

 دیگر بارش بخود بخوانی." (احزاب/50 و 51) نازل شد,

عایشه روی به رسول خدا صلی الله علیه و اله کرد و گفت:

 ما أری ربک الا یسارع فی هواک. یعنی: می بینم که خدا هم

در بر آوردن خواسته های دلت روی موافق نشان می دهد !!

 (طبقات ابن سعد 7/154-156, مسند احمد 6/134 و 261, سنن بخاری 4/164,

الاستیعاب 2/782, الاصابة 4/362 و784, السنن الکبری النسائی 3/359)

و این توهین و تهمتی است بسیار بزرگ توسط عایشه به

خداوند تبارک و تعالی که در حقیقت نشان دهنده آن است

که عایشه حتی الله جل جلاله را قبول نداشته است. زیرا خداوند

 عادل و حکیم است و هرگز کار لهو و بیهوده و بدون حکمت

انجام نمی دهد.