عايشه مى‏گويد: رسول خدا هرگاه به ياد خديجه مي‌افتاد

 از او به نيكي ياد مي‌كرد. روزي حسادت بر من چيره شد و گفتم:

 چه زياد از آن پير زن بي‌دندان ياد مى‏كنيد؟

 همانا خداوند بهتر از او نصيب شما فرموده است. رسول خدا فرمود:

 خداوند بهتر از او نصيب من نفرموده است،

 زيرا هنگامى كه همه مردم مرا تكذيب مى‏كردند،

او مرا تصديق مى‏كرد و هنگامى كه مردم مرا محروم مى‏داشتند

 او با اموال خود من را ياري مى‏كرد و خداوند فرزندان مرا ،

 از او به من عنايت فرمود و حال آنكه از غير او فرزندى به من عنايت نفرمود.

منبع/

*مسند أحمد بن حنبل، ج 6   ص 117، ح24908، ناشر: مؤسسة قرطبة – مصر.

عایشه میگوید:

 بر هيچ يك از زنان به اندازه خديجه حسادت نكردم؛

چرا كه رسول خدا صلی الله علیه وآله او را زياد ياد مي‌كرد،

 سه سال بعد از وفات او ، با من ازدواج كرد و خداوند به پيامبر

 و يا جبرئيل دستور داد كه خديجه را به خانه‌اي در بهشت

 كه از درّ و مرواريد ساخته شده است، بشارت دهد.

منبع/

*صحیح بخاری ج3 ص1389 ح3606 کتاب فضایل الصحابه باب تزویج النبی خدیجه
*صحیح بخاری ج3 ص1389 ح3605 کتاب فضایل الصحابه باب تزویج النبی خدیجه

*صحيح مسلم ج 4 ص1888 ح2435 کتاب فضایل الصحابه باب تزویج خدیجه ام المومنین